Tour Transalp 2018

Alles over toertochten en cyclo's. In binnen- en buitenland.
JAG
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 137
Lid geworden op: ma 10 november 2014 08:18
Fiets: Canyon Aeroad 8.0Di2
Locatie: Driebergen

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door JAG » di 05 juni 2018 07:15

Thierry le Brun schreef:
ma 04 juni 2018 10:49
Jan Willem schreef:
ma 04 juni 2018 10:23
Die zware tassen was wel hilarisch met al die wielrennertjes met die iele armpjes. :D

Als je geen slaapzak/matje in je tas hoeft te stoppen zou je geen problemen moeten hebben met wat je mee wilt nemen. Moet er ruimschoots in passen.
klopt, en zelfs met slaapzak/matje ging het op zich wel.
wegwerp spullen meenemen wil ook helpen. oude, handdoeken, sokken, onderbroeken die je na 1-2-3 ( al na gelang je hygiënische standaard :shock: ) dagen de vuilnisbak inmikt.
En een beetje wasmiddel om je pakjes uit te wassen. Ik neem 3 setjes mee en was ze een paar keer. Op het kamp staan genoeg karren voor de tassen waar je de was kan laten drogen. In de hotels zal er vast wel een balkon of anders een stoel/fiets zijn waar je ze aan kan ophangen...
Tot 2 jaar terug was Gonzo de kledingsponsor en die had een wasservice. Werd je wielerkleding in een wasmachine gewassen. Vorig jaar was er een nieuwe kledingsponsor (Nalini) en die had die service niet. De organisatie nam het over, had alleen maar 1 wasmachine en stond was verdekt... Een wastafel werkt ook prima heb ik gemerkt ;-)

Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Goudhaantje » di 19 juni 2018 09:44

In de mail van 7/6 stond: You will receive your starting documents and your starting number next week.

Ik heb niks ontvangen. Jullie? Kan natuurlijk een mailtje naar de organisatie sturen, maar ben gewoon benieuwd.

JAG
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 137
Lid geworden op: ma 10 november 2014 08:18
Fiets: Canyon Aeroad 8.0Di2
Locatie: Driebergen

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door JAG » di 19 juni 2018 20:07

Goudhaantje schreef:
di 19 juni 2018 09:44
In de mail van 7/6 stond: You will receive your starting documents and your starting number next week.

Ik heb niks ontvangen. Jullie? Kan natuurlijk een mailtje naar de organisatie sturen, maar ben gewoon benieuwd.
Had vanmorgen een mail gestuurd, had dezelfde constatering... Vanmiddag kwam eindelijk het beloofde document...
Startnr 54... Blazing Saddles ;-)

Gebruikersavatar
Rob T
Prince of Spain
Berichten: 21690
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 19:43
Fiets: PITON Scuro RS
CTWT-lid: Ja
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Rob T » di 19 juni 2018 21:26

Veel succes allemaal

Gebruikersavatar
Bas
Moderator
Berichten: 14779
Lid geworden op: do 25 mei 2006 12:23
Fiets: Dedacciai Nerissimo
CTWT-lid: Ja
Locatie: Elst Gld
Contacteer:

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Bas » di 19 juni 2018 23:32

JAG schreef:
di 19 juni 2018 20:07
Goudhaantje schreef:
di 19 juni 2018 09:44
In de mail van 7/6 stond: You will receive your starting documents and your starting number next week.

Ik heb niks ontvangen. Jullie? Kan natuurlijk een mailtje naar de organisatie sturen, maar ben gewoon benieuwd.
Had vanmorgen een mail gestuurd, had dezelfde constatering... Vanmiddag kwam eindelijk het beloofde document...
Startnr 54... Blazing Saddles ;-)
"Badges? We don't need no stinking badges!" :lol:

Veel succes allemaal!
Querer es poder

JAG
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 137
Lid geworden op: ma 10 november 2014 08:18
Fiets: Canyon Aeroad 8.0Di2
Locatie: Driebergen

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door JAG » za 23 juni 2018 22:08

Helaas geen Transalp voor team #53 Blazing Saddles... Ayhan blijkt een ontsteking in zijn onderrug te hebben waardoor een zenuw bekneld is geraakt. Gevolg is verminderde controle en gevoel over zijn onderbeen en voet. Reden genoeg om zowel van fysio als huisarts dringende advies gekregen te hebben om geen lange reis te maken in de auto en deel te nemen aan de wedstrijd...

Was de uitdaging samen met Ayhan aangegaan en om dan alleen aan de start te staan zag ik niet zitten. Ontzettend balen, vooral voor Ayhan. Hij heeft alles gedaan om topfit te zijn en zonder aanwijsbare oorzaak werd hij wakker met verschrikkelijke rugpijn. Het is helaas overmacht waar we niets aan kunnen doen.

Gebruikersavatar
Jan Willem
Carbon Racefiets
Berichten: 7326
Lid geworden op: vr 28 december 2007 13:21
CTWT-lid: Ja
Locatie: Amstelveen
Contacteer:

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Jan Willem » zo 24 juni 2018 06:40

Wat balen zeg! Hopelijk hersteld het sne, want het klinkt niet fijn.

Gebruikersavatar
Rob T
Prince of Spain
Berichten: 21690
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 19:43
Fiets: PITON Scuro RS
CTWT-lid: Ja
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Rob T » zo 24 juni 2018 11:30

Dat is echt jammer, maar goede beslissing. Hoop dat jullie het nog een keer op de planning zetten. BEterschap

Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Goudhaantje » zo 24 juni 2018 15:02

Dat is echt verschrikkelijk balen! Ik weet hoe je toeleeft naar zo'n evenement. Heel erg jammer.

Bij mijn damesteam Dutch Express is mijn partner niet helemaal fit door ziekte, maar gelukkig stonden wij vandaag wel aan de start. Ze had het erg zwaar vandaag, dus we waren allebei enorm verrast en uiteraard uitzinnig van vreugde dat we toch als 1e dames team zijn gefinisht. Riva is echter nog ver!

Gebruikersavatar
EvertS
Kinderfiets
Berichten: 189
Lid geworden op: wo 08 januari 2014 19:54
Fiets: Dogma F8
CTWT-lid: Ja

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door EvertS » zo 24 juni 2018 16:12

JAG schreef:
za 23 juni 2018 22:08
Helaas geen Transalp voor team #53 Blazing Saddles... Ayhan blijkt een ontsteking in zijn onderrug te hebben waardoor een zenuw bekneld is geraakt. Gevolg is verminderde controle en gevoel over zijn onderbeen en voet. Reden genoeg om zowel van fysio als huisarts dringende advies gekregen te hebben om geen lange reis te maken in de auto en deel te nemen aan de wedstrijd...

Was de uitdaging samen met Ayhan aangegaan en om dan alleen aan de start te staan zag ik niet zitten. Ontzettend balen, vooral voor Ayhan. Hij heeft alles gedaan om topfit te zijn en zonder aanwijsbare oorzaak werd hij wakker met verschrikkelijke rugpijn. Het is helaas overmacht waar we niets aan kunnen doen.
Balen zeg. Zo naar toe getraind hopelijk volgende jaar weer.
Beterschap voor Ayhan.

Gebruikersavatar
Ottie
Carbon Racefiets
Berichten: 3680
Lid geworden op: vr 13 april 2007 09:40
Fiets: Bulls Alpine Hawk Tm
CTWT-lid: Ja
Locatie: Nijmegen

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Ottie » ma 25 juni 2018 07:03

Goudhaantje schreef:
zo 24 juni 2018 15:02
Dat is echt verschrikkelijk balen! Ik weet hoe je toeleeft naar zo'n evenement. Heel erg jammer.

Bij mijn damesteam Dutch Express is mijn partner niet helemaal fit door ziekte, maar gelukkig stonden wij vandaag wel aan de start. Ze had het erg zwaar vandaag, dus we waren allebei enorm verrast en uiteraard uitzinnig van vreugde dat we toch als 1e dames team zijn gefinisht. Riva is echter nog ver!
Lekker begin!! Veel succes en plezier met het vervolg :oke:
Work hard, play harder! / Niet lullen maar fietsen!

Afbeelding

Gebruikersavatar
Ottie
Carbon Racefiets
Berichten: 3680
Lid geworden op: vr 13 april 2007 09:40
Fiets: Bulls Alpine Hawk Tm
CTWT-lid: Ja
Locatie: Nijmegen

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Ottie » ma 25 juni 2018 07:04

Balen JAG en Ayhan. Hoop dat er nog een keer een vervolg komt
Work hard, play harder! / Niet lullen maar fietsen!

Afbeelding

Gebruikersavatar
kaj_666
Carbon Racefiets
Berichten: 3456
Lid geworden op: vr 26 mei 2006 01:32
Fiets: Wilier Izoard
CTWT-lid: Ja
Locatie: Maastricht
Contacteer:

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door kaj_666 » ma 25 juni 2018 09:00

Ontzettend zonde JAG en Ayhan.. Ik weet een beetje hoe het voelt, mijn teampartner werd in 2015 ziek in de nacht voor de 1e etappe. Omdat we toch al daar waren, heb ik uiteindelijk wel de hele week solo gereden, maar ik betwijfel idd of ik zou zijn afgereisd als ze in Nederland al was afgehaakt... Het zit jullie qua gezondheid niet altijd mee in de Transalp. Hopelijk komt er nog een poging om het helemaal goed te doen! :oke:

Enne, Goudhaantje, je doet je naam weer eer aan! Succes deze week! :oke:

Gebruikersavatar
Ariën
Aluminium Racefiets
Berichten: 797
Lid geworden op: do 08 juni 2006 16:15
Fiets: Pinarello Paris
CTWT-lid: Ja
Locatie: Hendrik-Ido-Ambacht

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Ariën » ma 25 juni 2018 18:47

Wat jammer JAG en Ayhan! Hopelijk komt er snel weer een nieuwe kans.

Chapeau Goudhaantje!
T = 145

Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Goudhaantje » di 31 juli 2018 21:31

De Tour Transalp 2018 is alweer een tijdje geleden. Ik vertrok alweer de week erna naar de Alpen voor de Marmotte Alpes. En daarna weer druk aan het trainen voor het naseizoen. Het maken van een verslag liet dus even op zich wachten. Maar hier dan toch alsnog mijn verslag van onze belevenissen.

Dit jaar voor het eerst deelgenomen aan de Tour Transalp. Wat een belevenis! Ik vormde samen met Linda het team Dutch Express. Er staan bij de dames altijd wat minder teams aan de start dan bij de andere teams, maar je weet van tevoren niet hoe goed de concurrerende teams zijn. Pas de dag voor de start was de startlijst bekend, maar de namen zeiden ons niks en met googelen kwamen we ook niet heel veel verder. Na dag 1 zouden we pas echt weten waar we aan toe waren.

De start was ditmaal niet in Duitsland of Oostenrijk, maar in Brixen in Italië. En behalve een hele kleine uitstap naar Oostenrijk op dag 2, zou de hele Tour Transalp plaatsvinden in Italië. Dat maakte mij verder niet uit, als er maar mooi geklommen en ’s avonds goed gegeten kan worden. Dat is voor beide in Italië niet echt een probleem. De weersvooruitzichten waren dit jaar ook nog eens fantastisch en ik was echt super in vorm, dus het zag er naar uit dat het een hele goede week ging worden.

Op vrijdagavond waren we aangekomen in Brixen. Zaterdag nog een beetje losgereden, alvast kennis gemaakt met de fietsenmakers uit Nederland, de startbescheiden opgehaald en vervolgens alles overgepakt in de tas van de organisatie. Dat is een hele grote tas waar heel veel in gaat, maar die vervolgens ook heel zwaar is. Ik was blij dat ik die de hele week niet zelf hoefde te verplaatsen. De bagage werd elke dag keurig van hotel naar hotel verplaatst door de organisatie. Uiteraard werd de tas wel een beetje lichter gedurende de week, aangezien ik ook voor de hele week sportvoeding bij mij had.

Dag 1: Brixen – St Vigil 89 km / 2.300 hm
Zondagochtend de auto geparkeerd op het gereserveerde parkeerterrein, de bagage afgegeven en naar de start gefietst. Bij de start gaven we nog de dagtas af. Die kan je meteen na de finish weer ophalen. Handig om meteen wat eigen herstelvoeding, schoenen en eventueel een warm jasje bij de hand te hebben. De start was vanuit het historisch centrum van Brixen. Prachtig! Het viel mij op hoe relaxed de sfeer voor de start was. Toch heel anders dan bij een eendaagse cyclo. We stonden in het tweede startvak. We vertrokken ongeveer een minuut na het eerste startvak. Ik neem aan dat ook het vak achter ons later startte. Daardoor was het vertrek vanuit de binnenstad niet heel hectisch. Tegen de tijd dat we Brixen uit waren sloten alle groepen weer bij elkaar aan. Linda en ik zijn beide niet zulke helden in een druk peloton, maar het lukte ons aardig om vooraan stand te houden. We vonden het ook wel spannend of we elkaar niet uit het oog zouden verliezen en hadden afspraken gemaakt waar we eventueel op elkaar zouden wachten. Dat laatste is gelukkig de hele week niet nodig geweest. Na een paar kilometer begon de eerste klim. Best een pittige start. Maar mijn benen voelden super en ik ging echt heel lekker. Linda was nog herstellende van een verkoudheid en was helaas wat minder in vorm. Voor haar werd het een hele lange dag afzien. Op de Passo Gardena werd dat pas echt duidelijk en moest ik behoorlijk temporiseren. De droom van een podium zag ik langzaam vervliegen. Maar ach, zeven dagen toeren door Italië is ook fantastisch zonder een goed klassement. Ik besloot maar gewoon te gaan genieten van het fietsen, het mooie weer en de schitterende omgeving. Op het laatste vlakke stuk toch nog even geprobeerd wat vaart te maken met de groep, want waar de andere dames reden was ons niet duidelijk. De eerste aankomst in St Vigil was nog wat onwennig. Wat is er allemaal te krijgen en wat vind je waar? Linda zat inmiddels helemaal stuk op een muurtje, meer dood dan levend. Ik besloot toch maar even op de Data Sports app te checken om te kijken hoeveelste wij waren geworden. Tot onze grote verbazing en nog grotere vreugde waren we toch als eerste dames team gefinisht. De eerst volgende dames kwamen pas na 10 minuten over de finish. Zo slecht hadden we dus toch niet gereden. Linda knapte in één keer helemaal op. Vervolgens lekker pasta en zo gegeten, de dagtas opgehaald en daarna naar ons hotel om de hoek.

De hotels had ik zelf geboekt zo gauw alle start/finish plaatsen bekend waren. De exacte locatie van de finish/start weet je dan nog niet, maar we hadden bijna de hele week hotels op werkelijk perfecte locaties. Soms bijna naast de finish/start en anders maar een paar honderd meter lopen. Echt perfect! Alleen op dag 5 zaten we wat verder weg. Maar dat gold eigenlijk voor alle deelnemers wel.

Na de eerste honger gestild te hebben direct na de finish, gingen we later in de middag - na het douchen – nog meer eten scoren. Dit hebben we vervolgens de hele week gedaan. Het aanbod bij de finish was elke dag weer anders, maar over het algemeen erg goed, lekker en overdadig. Wat heb ik ongelooflijk veel gegeten die hele week. Einde middag gingen we de etappe van de volgende dag bestuderen en wat aantekeningen maken voor op het frame en dan ’s avonds nog weer lekker uit eten. Het leven is zo heerlijk simpel zo’n week. Fietsen, eten, rusten/slapen. Heerlijk. En oh ja, en ’s avonds naar het podium. Na deze eerste succesvolle dag kregen wij de roze leiderstrui. De volgende dag zouden we dus een stuk beter herkenbaar zijn voor onze concurrentes. Daar kregen we dan wel weer de zenuwen van.

Na de podiumceremonie volgde elke dag een uitvoerige vooruitblik op de volgende dag. Daarbij werd niet alleen stilgestaan bij de route, maar ook bij de staat van de weg en eventuele andere belangrijke wetenswaardigheden. Elke dag weer even goed opletten dus!

Voor mijn fiets had ik op het laatste moment besloten toch maar de Bike Deluxe service te nemen. Ik had de weken voor de Transalp wat problemen gehad met mijn fietst qua schakelen enzo en ik vond het wel een prettig idee dat er elke dag naar gekeken werd en ik ook makkelijk onderhoud kon laten uitvoeren. Daar heb ik geen spijt van gehad. Het is toch wel erg fijn om elke dag met een schone fietst met een blinkende ketting en cassette aan de start te staan. Na dag één werden mijn remblokjes al vervangen, kreeg ik een nieuwe bidonhouder (de oude was op dag één gebroken) en kon ik mijn derailleur tussentijds laten afstellen. Het was een Nederlands team, dus dat werd ook een gezellig contact gedurende de week met Kees.

Wat wel fijn is als je de leiderstrui aan hebt, is dat je helemaal vooraan mag starten en je dus ’s morgens totaal niet hoeft te haasten. Alle leiders stonden elke ochtend keurig vooraan. De Heren, Masters, Grand Masters, Mixed team en de Dames.

Dag 2: St Vigil – Sillian 132 km / 2.700 hm
De volgende dag gingen we naar Sillian, net over de grens in Oostenrijk. Qua tempo vonden we elkaar steeds beter, wat er eigenlijk op neer kwam dat ik wat minder hard ging dan ik wilde en Linda wat dieper ging dan zij zou willen. Maar het mooie van de Tour Transalp vind ik toch wel dat het echt om de teamprestatie gaat en dat ging bij ons erg goed. Ik reed soms wat vooruit om bidons te vullen, deed kopwerk waar nodig en gaf af en toe een zetje. Iets wat je bij alle teams zag, ook bij de heren. Maar het consequent hangen van sommige dames aan hun man gedurende een hele klim werd door bijna alle deelnemers afgekeurd. Zeker bij de mixed teams die op een eerlijke wijze hard voor hun positie aan het strijden waren.

De route was elke dag weer perfect aangegeven en we konden blind vertrouwen op de vrijwilligers die langs de route stonden en het eventuele verkeer tegenhielden. Ook veel motards onderweg, die ook nog vooruitrijdend op de weg aanwijzingen aanbrachten van gevaarlijke punten en slecht wegdek extra markeerden. Daarnaast ook technische ondersteuning onderweg en reserve materiaal. En uiteraard was ook de bevoorrading goed op orde. Wat dat betreft is de Tour Transalp echt perfect georganiseerd!

Het weer was prachtig, de omgeving schitterend en ik genoot! Richting finish weer wat aan kop gesleurd om nog wat extra tijd te kunnen pakken op onze concurrentes. En weer kwamen we als eerste dames team over de finish. We werden dan ook van alle kanten gefeliciteerd.

Dag 3: Sillian – Fiera di Primiero 134 km / 2.700 hm
Zoals elke dag startte de race geneutraliseerd. Dat blijf ik verschrikkelijk vinden. Alles zit dan zo dicht op elkaar en heel veel renners proberen naar voren te rijden. Drukke boel dus. En dat met wegversmallingen, bochten en vluchtheuvels. Brrr. Maar ik begreep inmiddels dat heel veel andere deelnemers met net zoveel schrik op de fiets zaten. En dat vond ik dan ook wel weer een beetje geruststellend. Het was dezelfde weg terug als waar we een dag eerder heen waren gekomen, maar ditmaal maar tot de Passo Cimabanche. Dat was een mooie loper waar we in een hele goede groep zaten. We konden redelijk relaxed meerijden. Daarna volgde de Passo Giau, maar dan van de kant waar je tijdens de DM afdaalt. Mooie klim, maar best pittig. In het begin reden we nog bij de andere dames. Ik was even naar voren gereden om bidons te halen. Toen Linda er aan kwam waren de andere dames er al niet meer bij. Die had ze toch maar mooi even afgeschud. Na de Giau zaten we in de afdaling in een niet zo goede groep. De andere dames duidelijk wel, want die sloten op het vlakkere stuk weer aan. Zou het dan toch nog spannend worden? Daarna volgden nog de Forcella Aurine en de Passo Cerada. Na de Giau was dat best pittig. De andere damesteams waren we al snel weer kwijt en dit keer konden ze niet terugkomen. We finishten weer als 1e damesteam. Ongelooflijk. Het werd wel duidelijk dat we echt sterker waren dan de andere teams. Als we allebei in goede vorm waren geweest, zou het verschil in tijd echt belachelijk groot geworden zijn.

Dag 4: Fiera di Primiero – Crespano del Grappa 149 km / 3.100 hm
De route naar Crespano del Grappa ging over, hoe kan het ook anders, de Monte Grappa. De etappe begon met een lange neutralisatie langs veel tunnels. De meeste waren goed verlicht, maar bij degene die erg donker was ging het erg mis. Je zag ineens de voorliggers nauwelijks en de afstand was dus lastig in te schatten. Ik reed vlak achter Linda toen het ineens vlak voor ons stil viel vanwege een valpartij. Toch geprobeerd rustig tot stilstand te komen om niet de wielrenners achter mij over mij heen te krijgen. We konden met moeite langs alle gevallen wielrenners en fietsen komen. De schrik zat er goed in. Toen we de tunnel uit waren hoorde je veel wielrenners roepen naar hun teammaatje. Veel teams waren even uiteen gevallen en het was ook nog niet duidelijk wie wel of niet betrokken was bij de grote valpartij. Linda en ik vonden elkaar gelukkig weer heel snel. Daarna volgde de klim naar de Passo Croce d’Aune. Een soort opwarmertje voor de Monte Grappa. De Monte Grappa was een prachtige klim. Ik heb genoten van deze klim. Aan het eind ging konden we ook weer wat versnellen. In de afdaling zaten we redelijk alleen en het laatste stuk naar Crespano del Grappa reden we met één wielrenner die alleen in ons wiel reed. Ook behoorlijk veel verkeer op het laatste stuk. Ook dit keer waren we weer het eerste damesteam. Het begon al een beetje te wennen.

Dag 5: Crespano del Grappa – Trento 149 km / 3.100 hm
De ‘Koninginnenrit’. Het eerste stuk was wederom geneutraliseerd. Vanaf de start liep de weg licht af start tot de klim naar Foza begon. Daarna op een soort hoogvlakte gereden. Vervolgens een afdaling gevolgd door de klim naar Valco di Valbona. Daarna via een aantal stapjes omlaag via Passo Coé, Passo Sommo en Passo delle Fricca. Het stelde niet zoveel voor, maar put je uiteindelijk wel uit. De tijdsmeting lag een stuk voor Trento, waarna we rustig konden afdaling naar Trento. Dat was maar goed ook, want Trento was best druk qua verkeer. De onofficiële finish was in een parkje midden in Trento. En ons hotel lag wederom om de hoek. Helaas was het wel een behoorlijk stukje lopen naar de podiumceremonie die avond. Weer als eerste damesteam gefinisht en onze eerste positie in het damesklassement was dus onbedreigd.

Dag 6: Trento – Kaltern am See 116 km / 3.000 hm
We vertrokken geneutraliseerd uit het centrum van Trento. Maar omdat de weg al snel omhoog liep, was die neutralisatie een beetje overbodig. Het grootste deel van het peloton zag de snelle mannen al gauw met de auto van de organisatie uit beeld verdwijnen. Dit leek mij bij voorbaat een zware etappe. Met al vijf dagen in de benen de Manghenpass doen, die zeker aan het eind vrij steil was, is geen sinecure. Vlak voor de Manghenpass zat een kort klimmetje die je ook als onderdeel van de gehele klim zou kunnen zien, want het daalde daarna niet veel. Daar had ik ineens een slag in mijn wiel. Ik probeerde de remmen wat los te zetten en hoopte dat de materiaalwagen ergens zou passeren. Dat duurde niet heel lang. Ik vroeg om een ander achterwiel en was superblij dat ik die ook kreeg. Ik voelde mij net een prof. Snelle wielwissel en vervolgens even vaart maken om weer terug te komen bij Linda. De Manghenpass was prachtig! Ook hier weer als een goed team samen gereden, voor gevulde bidons gezorgd en af en toe een zetje gegeven. Daarna een prachtige lange afdaling, gevolgd door een korte klim naar Passo di San Lugano. De laatste kilometers naar Kaltern am See waren erg pittig. Een behoorlijk steile klim en dat aan het eind van de etappe. Pff. Het lijkt saai, maar elke dag waren we weer super blij dat we als eerste dames team over de finish kwamen. Het went nooit! We besloten maar de fietsen achter te laten tot de volgende dag en alles met taxi’s en de City shuttlebus te doen. Dan hoefden we de volgende dag niet te klimmen naar de start. Zeker ook omdat ons hotel in dit geval ook wat verder weg lag. Ik gaf mijn fiets dus weer af voor een poetsbeurt en Linda’s fiets kreeg ook meteen een (gratis) poetsbeurt.

Dag 7: Kaltern am See – Riva del Garda 102 km / 1.500 hm
Het was alweer de laatste etappe naar Riva del Garda. En ondanks onze riante voorsprong in het damesklassement, bleven we nerveus. Een lekke band zou zomaar roet in het eten kunnen gooien als een bandenwissel even niet zo loopt als je zou willen. Om nog maar te zwijgen over andere problemen die je tegen zou kunnen komen. We moesten die laatste dag ook zonder problemen op de fiets blijven zitten. Maar stilletjes zit je natuurlijk wel enorm te genieten die dag. Het weer was stralend en uiteraard ook lekker warm inmiddels. De dag begon wederom geneutraliseerd, maar omdat het een redelijk steile afdaling was ging dat een beetje moeizaam. Continue remmen, minuten lang. Alle velgen zullen wel bloedheet zijn geworden, maar iedereen kwam zonder problemen toch aan bij het vlakke stuk waar de race los ging. Het tempo schoot omhoog en we kwamen steeds verder naar achteren te zitten. Uiteindelijk veel groepen moeten laten lopen, maar we zaten gelukkig wel bij het tweede damesteam. Daar bleven we bij tot de klim. Op de klim fietsen we al snel bij ze weg. Linda was inmiddels in wat betere vorm. Toch mooi om te zien dat je tijdens zo’n week ook beter kan worden, zeker na ziekte. Na de klim kwamen we op een soort langzaam aflopende hoogvlakte. We zaten daar in een kleine groep waar ik veel kopwerk deed. Daarna volgde nog de Passo del Ballino. Die was niet al te lang en zeker niet zo moeilijk. Daarna was het alleen nog afdalen en wisten we dat we de winst in de pocket hadden. De tijdsmeting lag een stukje voor Riva, in de afdaling. Vlak achter ons reden de Schwalbe materiaalwagen en de mechaniekers. Dat was wel heel gaaf. Ik kreeg er kippenvel van. Ik kreeg er zoveel energie van en maakte nog even wat extra vaart richting de finish. Het uitzicht op Riva en het Garda meer waren fantastisch. Dat zal ik niet snel meer vergeten. De aankomst daarna in Riva was fantastisch. We werden echt als winnaars onthaald. Wat een geweldig feest!

Gebruikersavatar
Thierry le Brun
Prince of Spain
Berichten: 10727
Lid geworden op: vr 26 mei 2006 07:12
Fiets: Wilier,Giant,Stevens
CTWT-lid: Ja
Locatie: Harderwijk

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Thierry le Brun » wo 01 augustus 2018 07:50

De Transalp was altijd hét duo-evenement bij uitstek maar toen ik de uitslagen van dit jaar zag vielen me een paar zaken op en ben ik eens teruggaan kijken in de uitslagen, en dan is er een opvallende terugloop in het aantal deelnemende koppels te zien:

2012 mijn eerste deelname, toen in de uitslag van dag 1 614 koppels waaronder 218 in de mastercategorie.
2014, laatste deelnamen waren dat er 528 met 166 masters.
Dit jaar maar 307 koppels waarvan 91 masters en maar liefst 614 (!) individuelen in de uitslag.
blijven wel zo'n ca 1200 deelnemers maar het wordt meer en meer een individueel evenement.

Herencategorie van 147 in 2012 naar 56 dit jaar.
Dames gehalveerd van 24 naar 12
mixed gehalveerd. enkel grandmasters enigszins op nivo gebleven 114 - 91.
trainen doe ik zelden, fietsen des te meer

Gebruikersavatar
Jan Willem
Carbon Racefiets
Berichten: 7326
Lid geworden op: vr 28 december 2007 13:21
CTWT-lid: Ja
Locatie: Amstelveen
Contacteer:

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Jan Willem » wo 01 augustus 2018 08:18

Thierry le Brun schreef:
wo 01 augustus 2018 07:50
De Transalp was altijd hét duo-evenement bij uitstek maar toen ik de uitslagen van dit jaar zag vielen me een paar zaken op en ben ik eens teruggaan kijken in de uitslagen, en dan is er een opvallende terugloop in het aantal deelnemende koppels te zien:

2012 mijn eerste deelname, toen in de uitslag van dag 1 614 koppels waaronder 218 in de mastercategorie.
2014, laatste deelnamen waren dat er 528 met 166 masters.
Dit jaar maar 307 koppels waarvan 91 masters en maar liefst 614 (!) individuelen in de uitslag.
blijven wel zo'n ca 1200 deelnemers maar het wordt meer en meer een individueel evenement.

Herencategorie van 147 in 2012 naar 56 dit jaar.
Dames gehalveerd van 24 naar 12
mixed gehalveerd. enkel grandmasters enigszins op nivo gebleven 114 - 91.
Het duo aspect van de Transalp was juist erg mooi. Individueel is het toch anders. Erg fijne herinneringen aan mijn 2 deelnames.

Gebruikersavatar
MEG
Moderator
Berichten: 14065
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 20:52
Fiets: Red Bull Pro SL 300
CTWT-lid: Ja

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door MEG » wo 01 augustus 2018 08:44

Voor mij was ook het duo-aspect het leukste onderdeel van de Transalp.
Overigens wel een keer als einzelfahrer gefinisht, maar dat was overmacht.

Gebruikersavatar
Alexander
Prince of Spain
Berichten: 10264
Lid geworden op: do 25 mei 2006 17:05
Fiets: Bianchi Via Nirone
CTWT-lid: Ja

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Alexander » do 02 augustus 2018 12:04

Ik dacht altijd dat het enkel een duo evenement was. Zou de TA als eenling iets voor mij zijn?
Je gaat harder fietsen door harder te fietsen.

Gebruikersavatar
Jan Willem
Carbon Racefiets
Berichten: 7326
Lid geworden op: vr 28 december 2007 13:21
CTWT-lid: Ja
Locatie: Amstelveen
Contacteer:

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Jan Willem » do 02 augustus 2018 12:11

Alexander schreef:
do 02 augustus 2018 12:04
Ik dacht altijd dat het enkel een duo evenement was. Zou de TA als eenling iets voor mij zijn?
misschien even een apart topic hiervoor openen met:
- benodigde wattages
- trainingsvormen en voorbereiding
- verzetten discussie
- etc.
;-)

maar even serieus. Tuurlijk, waarom niet?

Gebruikersavatar
Alexander
Prince of Spain
Berichten: 10264
Lid geworden op: do 25 mei 2006 17:05
Fiets: Bianchi Via Nirone
CTWT-lid: Ja

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Alexander » do 02 augustus 2018 12:48

Jan Willem schreef:
do 02 augustus 2018 12:11
Alexander schreef:
do 02 augustus 2018 12:04
Ik dacht altijd dat het enkel een duo evenement was. Zou de TA als eenling iets voor mij zijn?
misschien even een apart topic hiervoor openen met:

maar even serieus. Tuurlijk, waarom niet?
Ok. :)

Wat me bij dit evenement aanspreekt is de uitdaging en dat het niet zo massaal is als een Marmotte of een Maratona maar dat er dus wel sprake is van een competitief element.

Ps. Trouwens leuk verslag Goudhaantje.
Je gaat harder fietsen door harder te fietsen.

Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Goudhaantje » do 02 augustus 2018 17:09

Alexander schreef:
do 02 augustus 2018 12:48
Jan Willem schreef:
do 02 augustus 2018 12:11
Alexander schreef:
do 02 augustus 2018 12:04
Ik dacht altijd dat het enkel een duo evenement was. Zou de TA als eenling iets voor mij zijn?
misschien even een apart topic hiervoor openen met:

maar even serieus. Tuurlijk, waarom niet?
Ok. :)

Wat me bij dit evenement aanspreekt is de uitdaging en dat het niet zo massaal is als een Marmotte of een Maratona maar dat er dus wel sprake is van een competitief element.

Ps. Trouwens leuk verslag Goudhaantje.
Ik weet niet hoe competitief je het wilt hebben, maar er is formeel geen klassement voor individuen.

Gebruikersavatar
Alexander
Prince of Spain
Berichten: 10264
Lid geworden op: do 25 mei 2006 17:05
Fiets: Bianchi Via Nirone
CTWT-lid: Ja

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Alexander » do 02 augustus 2018 17:26

Goudhaantje schreef:
do 02 augustus 2018 17:09
Ik weet niet hoe competitief je het wilt hebben, maar er is formeel geen klassement voor individuen.
Ik heb geen formeel klassement nodig ;-)

Maar ik formuleerde het wat ongelukkig.

Nu ik begrijp dat TA ook individueel mogelijk is komt deze toch wel hoog op mijn lijst te staan voor volgend jaar. Marmotte Pyrenees is een optie maar die valt qua datum slecht (eind augustus). En Cingle Ventoux kan ik altijd nog doen. Ook Marmotte Alpes kan ik beter een jaar later doen want dan val ik in de 50+ categorie en dat scheelt weer in de barema. Van dit lijstje schat ik de TA als zwaarste en meeste uitdaging in. De Rad am Ring lijkt me ook stoer maar valt voor volgend jaar ook af vanwege de datum. Mijn gedachten voor een nieuw doel voor volgend jaar gaan nu echt serieus naar de TA.
Je gaat harder fietsen door harder te fietsen.

Gebruikersavatar
Bontempi
Carbon Racefiets
Berichten: 3677
Lid geworden op: zo 29 oktober 2006 15:15
CTWT-lid: Ja

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Bontempi » do 02 augustus 2018 20:54

Alexander schreef:
do 02 augustus 2018 17:26
Goudhaantje schreef:
do 02 augustus 2018 17:09
Ik weet niet hoe competitief je het wilt hebben, maar er is formeel geen klassement voor individuen.
Ik heb geen formeel klassement nodig ;-)

Maar ik formuleerde het wat ongelukkig.

Nu ik begrijp dat TA ook individueel mogelijk is komt deze toch wel hoog op mijn lijst te staan voor volgend jaar. Marmotte Pyrenees is een optie maar die valt qua datum slecht (eind augustus). En Cingle Ventoux kan ik altijd nog doen. Ook Marmotte Alpes kan ik beter een jaar later doen want dan val ik in de 50+ categorie en dat scheelt weer in de barema. Van dit lijstje schat ik de TA als zwaarste en meeste uitdaging in. De Rad am Ring lijkt me ook stoer maar valt voor volgend jaar ook af vanwege de datum. Mijn gedachten voor een nieuw doel voor volgend jaar gaan nu echt serieus naar de TA.
We zien het volgende topic binnenkort wel verschijnen dan ;-)

Gebruikersavatar
Thierry le Brun
Prince of Spain
Berichten: 10727
Lid geworden op: vr 26 mei 2006 07:12
Fiets: Wilier,Giant,Stevens
CTWT-lid: Ja
Locatie: Harderwijk

Re: Tour Transalp 2018

Bericht door Thierry le Brun » vr 03 augustus 2018 09:55

Alexander schreef:
do 02 augustus 2018 17:26
Ook Marmotte Alpes kan ik beter een jaar later doen want dan val ik in de 50+ categorie en dat scheelt weer in de barema.
vreemde gedachtengang..
ik reed cyclo's voor een zo hoog mogelijke klassering (en dat was in de bergcyclo's echt niet bij de top 100)
tijd interesseerde me nul komma niks. Zag ik na afloop wel.
maar om nu een jaar te wachten omdat je dan langer onderweg mag zijn voor goud/zilver/brons ???
trainen doe ik zelden, fietsen des te meer

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten